په ۱۹۶۰مو او ۱۹۷۰مو کلونو کې داسې اوږده ځمکني سفرونه عملي کېدل چې کابل یې له اروپا، په ځانګړي ډول جرمني (مونیخ ښار) سره نښلاوه. د افغانستان وګړو المان ته د ننوتلو لپاره ویزې ته اړتیا نه لرله.
۱) دا سفرونه څه ډول وو؟
دا سفرونه عموماً د Hippie Trail یا د ځمکني سفر د لارې برخه وو.
مسافر به له اروپا (جرمني، اتریش، ایټالیا) څخه حرکت کاوه.
د بس، مینيبس یا ګډ ټرانسپورټ له لارې.
وروستی یا منځنی تمځای به کابل و.
دا سیاحتي، شخصي یا نیمهسوداګریز سفرونه وو، نه د دولت لخوا منظم عامه بسونه.
۲) وخت: له څه وخت نه تر څه وخت پورې؟
تقریباً:
له ۱۹۵۸ / ۱۹۶۰ څخه
تر ۱۹۷۸ / ۱۹۷۹ پورې
اصلي بدلونونه چې دا لاره بنده کړه:
د ایران انقلاب (۱۹۷۹)
د افغانستان سیاسي بېثباتي
وروسته د شوروي یرغل (۱۹۷۹)
له دې وروسته دا ډول ځمکني سفرونه په مکمله توګه قطع شول
۳) عامه مسیر (Route)
یو عام مسیر داسې و:
مونیخ / ویانا
یوګوسلاویا (هغه وخت)
ترکیه (استانبول)
ایران (تهران، مشهد)
افغانستان (هرات → کندهار → کابل)
د یو طرف دا ډول سفر به اونۍ او حتی میاشتې وخت نیوه.
۴) شرایط او وضعیت
اسانتیاوې:
ساده بسونه یا مینيبسونه
محدود ارام او خدمتونه
ارزانه بیه
امنیت:
هغه وخت په مسیر کې غله نه او امن و
مسافرو ته ویزې اسانه ورکول کېدې
سرحدونه خلاص وو
مسافر:
اروپایي سیلانیان
زدهکوونکي
هنرمندان
د ارزانه سفر پلویان
۵) ایا افغانانو هم دا لاره کاروله؟
هو، خو زیاتره افغانان د سوداګرۍ یا شخصي سفر لپاره کاروله. ځینې محصلین هم په دې بسونو کې اروپا ته تلل خو اصلي کاروونکي اروپایي سیلانیان وو.
Views: 35
